وأيضا از سدّى روايت كرده است كه : الَّذِينَ صَدَقُوا علي عليه السّلام وأصحاب اوست ، وَلَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ دشمنان اويند كه در دعوى ايمان دروغگو بودند « 1 » . دوم : وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ شاءَ فَلْيُؤْمِنْ وَمَنْ شاءَ فَلْيَكْفُرْ إِنَّا أَعْتَدْنا لِلظَّالِمِينَ ناراً أَحاطَ بِهِمْ سُرادِقُها « 2 » يعنى : « وبگو - يا محمد - كه : حق از پروردگار شماست پس هر كه خواهد ايمان بياورد وكسى كه خواهد كافر شود ، بدرستى كه ما آماده كرده‌ايم براي ظالمان آتشى را كه احاطه كرده به ايشان سراپرده‌هاى آن آتش » . كلينى وعلي بن إبراهيم وعياشى رحمهم اللّه روايت كرده‌اند به سندهاى معتبر از حضرت باقر وصادق عليهما السّلام كه : مراد به حق ، ولايت علي عليه السّلام است ؛ ومراد به ظالمان ، ستمكاران بر آل محمد عليهم السّلام‌اند ؛ وآية چنين نازل شده : « انّا اعتدنا للظالمين آل محمد حقهم نارا » يعنى : مهيّا كرده‌ايم بر ستمكاران كه غصب حقّ آل محمد كرده‌اند جهنم را « 3 » . وابن ماهيار از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده است كه آية چنين نازل شده : « قل الحق من ربكم في ولاية علي » تا آنجا كه « انّا اعتدنا لظالمي آل محمد حقهم نارا » ومعنى همان است كه گذشت « 4 » . سوم : أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ . الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَنْ يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ « 5 » يعنى : « رخصت داده شد براي آنها كه با ايشان قتال مىكنند كافران كه ايشان نيز با آنها قتال كنند به سبب آنكه ستم كردند كفار بر ايشان وبدرستى كه خدا بر يارى ايشان البتة قادر است ، آنها كه بيرون كرده شدند از ديار وخانه‌هاى خود به ناحق وتقصيري نداشتند بغير آنكه گفتند : پروردگار ما خداست » . علي بن إبراهيم رحمه اللّه گفته است كه : اين آيات در شأن حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام وجعفر

--> ( 1 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 429 . ( 2 ) . سورهء كهف : 29 . ( 3 ) . كافى 1 / 425 ؛ تفسير قمى 2 / 35 ؛ تفسير عياشى 2 / 326 . ( 4 ) . تأويل الآيات الظاهرة 1 / 292 . ( 5 ) . سورهء حج : 39 و 40 .